पिताऽसि लोकस्य चराचरस्य त्वमस्य पूज्यश्च गुरुर्गरीयान् ।

न त्वत्समोऽस्त्यभ्यधिकः कुतोऽन्यो लोकत्रयेऽप्यप्रतिमप्रभाव

।। ४३ ।।

भावरत्नकोशः

गीताक्षरार्थस्तु असत्कारानर्हत्वादौ हेत्वन्तरोक्त्याऽपि विविच्योच्यते– पितेति ।। अस्य लोकस्य पूज्यश्च । अतो गरीयान् गुरुतरो गुरुः, अत्युत्तमो गुरुः । कस्माद्गरीयान् गुरुः इत्येतदुच्यते– न त्वत्समोऽस्तीति ।। त्वत्समः तव तुल्यो नास्ति, त्वत्सम एव तावदन्यो नास्ति, कुतः एव अन्योऽभ्यधिकः स्यात् । न विद्यते प्रतिमा उपमा यस्य सोऽप्रतिमः, तादृशः प्रभावः महिमा यस्य तस्य सम्बुद्धिः । निरतिशयमहिमन् इत्यर्थः ।। ४३ ।।